OBLIGATIES UITGELEGD

Een korte introductie voor wie wil beleggen in obligaties.

Metronoom

Obligaties zijn in feite schuldbewijzen. Overheden, organisaties en bedrijven lenen geld door obligaties uit te geven. Ze beloven daarbij om dit geld op de einddatum (de vervaldatum) terug te betalen en doorgaans ook om jaarlijks rente te betalen (de “coupon”). Obligatie-ETF’s (Exchange Traded Funds) zijn beleggingsfondsen die een hele reeks obligaties in portefeuille houden en net als aandelen op de beurs verhandeld worden.

Beleggingsrisico. De waarde van beleggingen en de opgebrachte inkomsten kunnen variëren. Het is niet zeker dat je je oorspronkelijke inleg terugontvangt.

Ben je een professionele belegger? Klik hier.

OBLIGATIES IN HET KORT

Van tijd tot tijd hebben overheden, instellingen of bedrijven geld nodig. Ze hebben verschillende mogelijkheden om hieraan te komen. Eén daarvan is het uitgeven van obligaties, ook wel aangeduid als “vastrentende waarden”.

Obligaties worden gekocht door beleggers, die in ruil voor hun investering elk jaar een vaste rente ontvangen (de “coupon” genoemd). Daarnaast zegt de uitgever van de obligatie toe de hoofdsom op een van tevoren vastgestelde datum – de “vervaldatum” - terug te betalen. De tijd tussen de dag van uitgifte en de vervaldatum wordt de “looptijd” van de obligatie genoemd. De periode van nu tot de vervaldatum heet de “resterende looptijd”.

HOE OBLIGATIES WERKEN

WAAROM IS DE LOOPTIJD VAN EEN OBLIGATIE VAN BELANG?

Er zijn obligaties met sterk uiteenlopende looptijden: van een paar maanden tot soms 20 jaar. Obligaties met een erg lange looptijd worden beschouwd als riskanter dan obligaties met een kortere looptijd. De reden hiervoor is dat het moeilijk te voorspellen is hoe de economie zich zal ontwikkelen. Obligaties met een langere looptijd hebben daarom doorgaans een hogere rente, omdat de eigenaar van de obligatie meer blootstaat aan rente- en inflatierisico’s.


WIE GEEFT OBLIGATIES UIT?

Obligaties kunnen worden uitgegeven door overheden (staatsobligaties), publieke instellingen of bedrijven (bedrijfsobligaties). Obligaties van landen zoals de VS of het Verenigd Koninkrijk, die een goede reputatie hebben als het om het uitbetalen van rente en terugbetaling van de hoofdsom gaat, worden als minder risicovol beschouwd dan bedrijfsobligaties. De rente op bedrijfsobligaties is doorgaans hoger, als compensatie voor het grotere risico dat kopers hun ingelegde geld verliezen.


WAT IS DE WAARDE VAN EEN OBLIGATIE?

Voor de waarde van een obligatie kijken we naar de ‘yield’ (effectief rendement), uitgedrukt als een percentage op jaarbasis, berekend op basis van de prijs waarvoor de obligatie is gekocht en de verwachte rentebetalingen over de resterende looptijd. Dit rendement is afhankelijk van diverse factoren, zoals de couponrente en de kredietwaardigheid van de uitgever. Risicovolle obligaties hebben doorgaans een hogere yield.


WAAROM KIEZEN BELEGGERS VOOR OBLIGATIES?

Door obligaties in je portefeuille op te nemen, vergroot je de spreiding ervan, waardoor je portefeuille veerkrachtiger wordt, d.w.z. beter beschermd tegen sterke marktontwikkelingen. Dat is vooral van belang voor beleggers die in de afgelopen jaren meer zijn gaan beleggen in aandelen, in reactie op de aanhoudend lage rente.

Meer over spreiding

Een gespreide portefeuille is een portefeuille die verdeeld is over verschillende beleggingscategorieën, zoals aandelen en obligaties, zodat het risico gespreid is. Het is hierbij van belang om beleggingen te kiezen die zo weinig mogelijk onderlinge correlatie hebben, d.w.z. dat ze elk verschillend reageren op economische ontwikkelingen.

Wanneer de rente laag is maar de economie wel groeit, worden beleggers vaak aangemoedigd om te kiezen voor risicovollere bronnen van rendement en inkomsten. Voor sommigen betekent dit dat ze kiezen voor aandelen in plaats van obligaties.

Het nadeel hiervan kan zijn dat de portefeuilles van deze beleggers meer blootstaan aan het marktrisico, d.w.z. het risico dat hun aandelen in koers zullen dalen. Als de portefeuille minder breed gespreid is, kan deze kwetsbaarder zijn voor een massale verkoop van aandelen, als gevolg van sterk schommelende koersen of politieke gebeurtenissen.

Risico: Spreiding en assetallocatie kunnen geen volledige bescherming tegen het marktrisico bieden.

Om te profiteren van periodieke, vaste inkomsten kun je beleggen in een mix van obligaties, sommige met een hoger en sommige met een lager risico. Dit biedt spreiding van het risico en kan inkomsten opleveren, zonder afbreuk te doen aan je belegde vermogen.

Het spectrum van obligaties

Inkomsten vormen een belangrijke reden waarom obligaties al jarenlang populair zijn bij beleggers. Zowel obligatiefondsen als obligatie-ETF’s beleggen in een brede waaier van obligaties, die stuk voor stuk een vaste rente opleveren.

Veel beleggers willen kunnen profiteren van periodieke inkomsten, zonder dat dit ten koste gaat van hun totaalrendement op de langere termijn. Om dit te realiseren zijn spreiding en een goed begrip van de betrokken risico’s essentieel. Zo leveren obligaties met een lagere kredietkwaliteit doorgaans een hogere rente op, maar ze dragen ook een hoger risico. Obligaties die als veiliger worden beschouwd brengen daarentegen meestal minder rente op. Daarom biedt een gespreide portefeuille, waarin obligaties uit het hele spectrum vertegenwoordigd zijn, vaak een groter potentieel om de beoogde inkomsten te behalen.

Risico: Een belangrijk risico met betrekking tot beleggingen in obligaties is het kredietrisico. Dit is het risico dat de uitgever van de obligatie niet in staat zal zijn de verschuldigde rente te betalen en/of de hoofdsom terug te betalen.

Obligaties worden als minder risicovol beschouwd dan aandelen, onder meer omdat obligatiehouders voorrang hebben op aandeelhouders wanneer een bedrijf in financiële moeilijkheden komt. Dit maakt obligaties aantrekkelijk voor voorzichtige beleggers die naar een beter rendement streven dan ze met cash (spaargeld en geldmarktproducten) kunnen behalen.

Waarom worden obligaties als minder risicovol beschouwd dan aandelen?

Voorzichtige beleggers die niet al teveel risico willen nemen met hun vermogen, beleggen vaak een deel van hun portefeuille in obligaties. Want terwijl een bedrijf bij aandelen niet belooft de belegging terug te betalen, leggen uitgevers van obligaties zich wel contractueel vast om dit te doen.

Als een bedrijf het financieel moeilijk heeft, hebben de betalingen aan obligatiehouders bovendien voorrang op de betalingen aan aandeelhouders. Voor veel beleggers zijn het behoud van vermogen en de stabiliteit die obligaties in een portefeuille brengen, aantrekkelijke voordelen.

Een alternatief voor cash

Risicomijdende beleggers kunnen er ook voor kiezen hun geld in cash aan te houden, d.w.z. op een spaarrekening of in geldmarktproducten. Hierbij dienen ze echter te bedenken dat dit een risico op “gemiste kansen” inhoudt, doordat het rendement meestal lager zal zijn dan dat van andere beleggingsvormen. Een belegging in obligaties met een hoge kredietkwaliteit en/of bescherming tegen inflatie kan een doelmatige strategie zijn om het verlies van een portefeuille te beperken, terwijl er toch ruimte blijft voor vermogensgroei.

Beleggingsrisico. De waarde van beleggingen en de opgebrachte inkomsten kunnen variëren. Het is niet zeker dat je je oorspronkelijke inleg terugontvangt.

WAAROM iSHARES VOOR OBLIGATIES?

Sleutel

Toegankelijk en breed aanbod

iShares heeft het grootste aanbod van UCITS obligatie-ETF’s, met meer dan 90 fondsen die toegang bieden tot vrijwel alle onderdelen van de obligatiemarkt.*

Diamant

Hoge kwaliteit

iShares biedt de meest liquide UCITS obligatie-ETF’s in Europa, die hun indices op de voet volgen. Zeer zorgvuldige opbouw van de producten en selectie van indices waarborgen een hoge kwaliteit.*

Persoon

Vertrouwde partner

iShares biedt toegang tot een wereldwijd toonaangevend trading-platform, implementatiediensten, portefeuille-analyse en modelportefeuilles.

*Bron: BlackRock, Bloomberg per 31 oktober 2021.

Risico’s: Twee belangrijke risico's met betrekking tot beleggingen in obligaties zijn het renterisico en kredietrisico. Wanneer de rente stijgt, leidt dit doorgaans tot een overeenkomstige daling van de marktwaarde van obligaties. Kredietrisico is het risico dat de uitgever van de obligatie niet in staat zal zijn de verschuldigde rente te betalen en/of de hoofdsom terug te betalen. Er is geen garantie dat een positief rendement bereikt zal worden.